Actuele projecten

Actie1: Adopteer een schoolkind. Download hier de informatie.

Actie 2: Bouw een viltwerkplaats voor vrouwen met HIV. Download hier de informatie.

Afgeronde projecten

Bejaardentehuis "Sewa Kendra"
In 2004 heeft Stichting Milan Bindu Nepal de sponsoractie "Adopteer een Nepalese opa of oma" gevoerd. Samen met het Premie Plus Plan van de Wilde Ganzen en Icco heeft Milan Bindu een bedrag van € 25000,- weten in te zamelen voor de bouw van het bejaardentehuis "Sewa Kendra" op het terrein van New Sadle in Kapan. Zie adoptieplan.Deze bejaarde mensen hebben in ernstige mate lepra (gehad) en zijn zonder uitzondering allemaal verstoten door hun familie. Zie certificaat Kali Maya. Deze vaak ernstig verminkte mensen zijn door New Sadle benaderd en krijgen nu gratis onderdak, voeding en medische verzorging. Nu genieten ze met volle teugen van hun oude dag.

Road Side Clinics in Pharphing, Malekhu en Dhandkhola,
Het doel van de acties in 2005 was: het bekostigen en inrichten van 3 ziekenhuisjes voor de arme mensen die in een straal van 80 kilometer rondom Kathmandu wonen. Het bouwen en inrichten van de eerste twee ziekenhuisjes was begroot op € 40.000,- De Wilde Ganzen verveelvoudigden de opbrengst met 70%. Inmiddels zijn deze twee ziekenhuisjes gebouwd en operationeel. De bouw en inrichting van deze derde Road Side Clinic in Dhandkhola was begroot op € 25000,- Een groot bedrag maar de Wilde Ganzen verveelvoudigden onze opbrengst met 70% zodat Milan Bindu € 15000,- bij elkaar moest sponsoren. Inmiddels is dit bedrag in 2006 ook bijeengebracht.

Het bouwen van zes lokalen bij de Lovely Angels School
De uitbreiding van de bouw van de leskokalen bij de Lovely Angels Angreji Awasiya Vidhyalaya School (LAAAV) is in 2006 afgerond. Bij dit project waren ook ICCO (Interkerkelijke Organisatie voor Ontwikkelingssamenwerking) en de Wilde Ganzen van de partij. De opbrengst werd niet verdubbeld maar verdrievoudigd.
De Lovely Angels School is negen jaar geleden overgekocht door New Sadle. Er zitten op dit moment zo'n 700 kinderen op deze school, verdeeld over 20 lokalen. Ongeveer 65 kinderen van ex-leprapatiënten zitten gemengd tussen andere Nepalese kinderen in de groepen. Dit is totaal geen probleem. Hieraan is een kentering in denkwijze waarneembaar dat gezinsleden van leprapatiënten ook gewone Nepalesen zijn. Alleen al dit feit is een enorme vooruitgang in cultureel vastgelegde zienswijzen. Het motto van de school is “Tamaso Ma Jyotirgamaya”, leidt ons van duisternis naar het licht. Langzamerhand wordt steeds meer bekend dat het een goede school is waar juist de kinderen van de "onaanraakbaren" welkom zijn. De school groeit enorm en daarom is het zeer noodzakelijk dat er meer klaslokalen gebouwd moeten worden waardoor nog meer kinderen van kansarmen de mogelijkheid krijgen om naar school te gaan. Er is voldoende land achter de school om verder uit te breiden.
Het Nepalese schoolsysteem ziet er heel anders uit dan in Nederland. De ouders moeten schoolgeld betalen maar helaas kan niet iedereen dit opbrengen waardoor 60% van de meisjes en 40% van de jongens niet naar school gaat. Ook is een schooluniform verplicht. Deze kunnen ze kopen via de school. De Nepalese kinderen moeten vanaf 3 jaar naar school. Gelijk vanaf het begin moeten ze leren schrijven en spreken in het engels. Alle leerlingen gaan van 10.00 tot 16.00 uur naar school en veel kinderen moeten ook nog eens één uur heen en één uur terug in de schoolbus zitten. Vanaf 3 jaar leren de kinderen rekenen, engels, nepalees, conversatieles, liedjes en algemene kennis. Tijd om te spelen, knutselen, gymen, voorlezen kennen ze niet. Het is een klassikaal systeem waarbij woordjes spellen en overschrijfoefeningen centraal staan. Dit wordt mede veroorzaakt doordat er simpelweg geen middelen zijn om bijv. plaksel en papier aan te schaffen zodat er kan worden geknutseld. Ook is er geen geld voor speelgoed, zelfs niet voor de allerkleinsten. Het enige didaktische middel dat de leerkrachten tot hun beschikking hebben is een schoolbord, boeken, schriftjes en een potlood. Soms hangt er een standaard didaktische wandplaat aan de muur. De jonge kinderen zitten op kussens op de grond en de oudere leerlingen zitten in houten schoolbanken. De klaslokalen zijn klein en soms zitten er wel 50 kinderen in een groep. Als leraar of lerares moet je dus wel heel creatief zijn om met de weinige middelen die er zijn, toch een leuke les te kunnen geven.

Ondanks dit in onze ogen achterhaalde schoolsysteem, krijgen deze kinderen van "lepra-ouders" toch onderwijs dat ze anders nooit zouden hebben gehad. Door hen te sponsoren, geef je deze leerlingen toch een kans om een opleiding te volgen. Kinderen die begaafd zijn, krijgen namelijk van New Sadle de mogelijkheid om later naar de universiteit te gaan. Een voorbeeld hiervan is het verhaal van een dochter van een echtpaar van New Sadle. Beide ouders zijn ex-leprapatiënten. Zij werden verstoten door hun familie en ontmoetten elkaar bij New Sadle in de begintijd van het project, ongeveer 18 geleden. Zij trouwden en kregen 3 kinderen. Hun oudste dochter kreeg met steun van New Sadle de kans om door te leren. Zij is gestart aan een universiteit in China en studeert nu voor arts. Wanneer de dochter is afgestudeerd, wil zij bij de organisatie van New Sadle gaan werken.

Het dak erop in Pharphing
In het jaar 2008 had Stichting Milan Bindu Nepal o.a. als doel gekozen om de laatste etage op het ziekenhuis Manamoham Memorial Community Hospital af te bouwen. Deze actie was aangemeld bij het NCDO, die hier een substantiële bijdrage heeft geleverd. Zij hebben het bedrag verdubbeld. In totaal was € 11.000 nodig van onze zijde om dit project te kunnen realiseren. Door vele inspanningen van diverse mensen in en buiten de stichting hebben we dit bedrag bereikt. De nieuwbouw (zie foto) is een volledig nieuwe etage, die goed waterdicht is waardoor er geen regen meer naar binnen komt. De laatste etage is zo gebouwd dat er plek is voor kleine operaties en bedden voor opname van deze patiënten. In het boekjaar 2009 hebben wij met zijn allen en de hulp van het NCDO het bedrag van € 19800 ingezameld.
Klik hier voor de film "Het dak erop in Pharping".

De herbouw van de lagere school in het geboortedorp van Chitra Bahadur KC
De Khaula Lankuri School staat in het district Parbat.
De school Khaula Lankuri High school is 6 jaar geleden door de lokale bevolking opgericht. De broer van Chitra KC was een van de oprichters. De school werd tot voor kort alleen financieel gesteund door de plaatselijke bevolking en door giften van Nepalese mensen uit andere plaatsen.
De school staat ongeveer 270 km vanaf Kathmandu en is gelegen in Khaula Village, het geboortedorp van Chitra KC. Dit dorp ligt in één van de armste gebieden van het district Parbat. Het overgrote deel van de mensen die hier wonen behoren tot de “onaanraakbaren”.
De school telt ongeveer 400 studenten die zijn verdeeld over 12 klaslokalen.
Stichting Milan Bindu Nepal zet zich in voor de bouw van 4 tot 6 extra lokalen waardoor nog meer kinderen kunnen deelnemen aan het onderwijs in deze zeer afgelegen en arme regio van Nepal. In het boekjaar 2009 hebben wij 15000 kunnen overmaken voor het realiseren van dit project.

De inrichting en het equipment van het ziekenhuis in Dhankhola
Stichting Milan Bindu heeft in 2008, met verdubbeling van het geld van de Wilde Ganzen, een ziekenhuisje en een school in Dhandkhola gebouwd. Het ziekenhuis is eind september 2010 ingericht met medische apparatuur en materialen. Hiermee is meer (opname)capaciteit gerealiseerd. In totaal was hier een bedrag van € 9800 voor nodig. Dank aan de vele donateurs.